අන්තිම කැමති පත්‍රය

        අන්තිම කැමති පත්‍ර සැකසීමේ අයිතිය ඈත අතීතයේ සිටම නොයෙක් නීතිවල පිලිගෙන ඇත. ශ්‍රී ලංකාවේ මුලින්ම මේ පිලිබද පැහැදිලි ලෙස නීතිය සැකසුනේ 1844 අංක 21 දරණ අන්තිම කැමති පත්‍ර ආඥා පනතෙනි. මේ මගින් තමා සතු චංචල හෝ නිශ්චල දේපල ඕනෑම පුද්ගලයෙකුට පැවරිය හැක. සමහර රටවල නීති අනුව අන්තිම කැමති පත්‍රයකින් සමහර පුද්ගලයන්ට දේපල අහිමි කිරීමට නොහැකිය. එනමි භාර්යාව , දරැවන් ආදී පුද්ගලයන්ට දේපල අහිමි කිරීමට නොහැකිය. ශ්‍රී ලංකාවේ ඉහත තත්වය නොමැත.


                 මේ අනුව අන්තිම කැමති පත්‍රයකින් බොහෝ විට කෙරෙන්නේ නිත්‍ය හිමිකරැවන්ට හිමි වන අයිතිවාසිකමි අහිමි කිරීමයි. මේ හේතුව නිසා අන්තිම කැමති පත්‍රයක් ක්‍රියාත්මක කිරීමට ප්‍රථමයෙන් එය අධිකරණය ඉදිරියේ තරයේම ඔප්පු කිරීම අවශ්‍ය වන්නේය. එනමි අන්තිම කැමති පත්‍රය ලියා තැබීමෙන් පමණක් අන්තිම කැමති පත්‍රයේ සදහන් පුද්ගලයන් වෙත එම අයිතිවාසිකමි නොලැබේ. නීතිය අනුව අන්තිම කැමති පත්‍රයක අධිකරණය විසින් පිලිගනු ලබන්නේ ඊට විරැද්ධවන පාර්ශවකරැවන විසින් අන්තිම කැමති පත්‍රය සමිබන්ධයෙන් අධිකරණය තුල ඇතිකර ඇති සැකයක් වෙතොත් එය සමිපූර්ණයෙන්ම ඉවත් කිරීමෙන් පසුවය. එනමි අන්තිම කැමති පත්‍රයක් අධිකරණයට ඉදිරිපත් කරන තැනැත්තා එය ලියන අවස්ථාවේදී කතෘගේ මානසික තත්වය හා එය ඔහුගේ ස්වාධීන ක්‍රියාවක් බව ඔප්පු කල යුතු අතර අයුතු බලපෑම වැනි සාධකයක් මගින් අන්තිම කැමති පත්‍රයට විරෝධතාව ඉදිරිපත් කරන අය එකී බලපෑම ඔප්පූ කලයුතුය.


අන්තිම කැමති පත්‍රයක් සැකසීමේදී පිලිපැදිය යුතු උපචාර.

මේ සමිබන්ධයෙන් ප්‍රධාන වශයෙන්  1844 අංක 21 දරණ අන්තිම කැමති පත්‍ර ආඥා පනත හා 1840 අංක 07 දරණ වංචා වැලැක්වීමේ ආඥා පනත සහ අර්ථ නිරෑපන ආඥා පනත වැදගත් වේ .

අන්තිම කැමති පත්‍ර ආඥා පනතේ 2 වන වගන්තියට අනුව

                      යමෙකුට ලංකාව තුල පිහිටි තමාට හිමි සහ හිමිවිය හැකි චංචල හා නිශ්චල දේපල අයිතිවාසිකමි මෙන්ම තනතුරක්ද අන්තිම කැමති පත්‍රයක් මගින් පැවරිය හැකිය. 

අන්තිම කැමති පත්‍ර ආඥා පනතේ 3 වන වගන්තිය අනුව

                     වයස අවු. 18 ට වැඩි ස්ත්‍රීන් සහ පුරැෂයන්ට අන්තිම කැමති පත්‍රයක් සැකසිය හැක.
ව්‍යතිරේඛය - විනීසා අයිටාටිස් එනමි ජනාධිපතිවරයා විසින් යමෙකු වයෝ පූර්ණත්වයට පත්ව ඇති බව නිර්දේශ කිරීම.

වංචා වැලැක්වීමේ ආඥා පනතේ 4 වන වගන්තිය අනුව සෑම අන්තිම කැමති පත්‍රයක්ම

1. ලිඛිත විය යුතුය.


2. අන්තිම කැමතිපත්‍ර කරැ හෝ ඔහු විසින් බලය දෙනු ලැබූ පුද්ගලයෙකු එම ලේඛනයේ අත්සන් කල යුතුය. 


3. ඉහත අත්සන් කිරීම නොතාරිස්වරයෙකු හා සාක්ෂිකරැවන් දෙදෙනෙකු විසින් සහතික කල යුතුය.


             නොතාරිස්වරයෙකු නොමැති නමි සාක්ෂිකරැවන් පස් දෙනෙකු විසින් සහතික කල යුතුය.


4. අත්සන් කිරීම ඔවුන් එකිනෙකා ඉදිරිපිට සිටිමින් එකවර කල යුතුය.

                       අර්ථ නිරෑපණ ආඥා පනතේ 2 වන වගන්තිය අනුව සලකුනකින් වුවද අත්සන හැගෙන බව කියවේ. මේ අනුව වමි මාපට ඇගිලි සලකුණ යෙදීම නීතිය විසින් පිලිගනු ලබයි.


                       ඉහත සදහන් උපචාර අනුගමනය නොකර අන්තිම කැමති පත්‍රයක් සැකසීමට ක්‍රියාන්විත සේවයේ යෙදී සිටින යුධ භටයෙකුට හෝ මහ මුහුදේ යාත්‍රා කරන නාවිකයෙකුට හැකියාව ඇති බව වංචා වලැක්වීමේ ආඥා පනතේ 14 වන වගන්තියේ සදහන් වේ.